Waarom kinderen zo graag hutten bouwen
Een paar stoelen verschoven, een deken eroverheen en ineens mag niemand er meer in zonder toestemming. Veel jonge kinderen zijn dol op hutten bouwen. Binnen onder de tafel, buiten tussen struiken of verstopt achter de bank. En vaak nemen ze dat spel opvallend serieus. Voor volwassenen lijkt het misschien vooral gezellig of creatief spel, maar pedagogen zien dat er achter hutten bouwen vaak veel meer schuilgaat.
Jonge kinderen leven in een wereld vol indrukken, geluiden en prikkels. Een kleine afgeschermde plek kan dan rust en overzicht geven. In een hut bepalen kinderen zelf wat er gebeurt. Wie erin mag. Waar de ingang zit. En soms zelfs welke regels er gelden. Juist dat gevoel van controle en veiligheid blijkt belangrijk in de ontwikkeling van jonge kinderen.
Daarnaast ontstaat tijdens hutten bouwen vaak uitgebreid fantasiespel. Een hut verandert moeiteloos in een camping, winkel, dierenartspraktijk of geheime schuilplaats. Kinderen oefenen ondertussen ongemerkt met taal, samenwerken, sociale rollen en creatief denken. Binnen de bekende Reggio Emilia pedagogiek wordt dit soort open spel bewust gestimuleerd. Niet perfect speelgoed staat centraal, maar materialen waarmee kinderen zelf iets kunnen creëren en ontdekken.
En daar is vaak verrassend weinig voor nodig. Een oude doek, wat kussens of een kartonnen doos blijken vaak interessanter dan speelgoed met een vaste functie. Met het mooie weer verplaatst dat spel zich ook steeds vaker naar buiten. Tussen takken, onder bomen of met een picknickkleed over een paar stoelen ontstaan complete fantasiewerelden.
In onze kennisbank lees je meer over:
- waarom kinderen behoefte hebben aan kleine eigen plekjes
- wat fantasiespel doet voor de ontwikkeling
- hoe hutten bouwen helpt bij rust en prikkelverwerking