Veilige hechting: de basis voor groei in de opvang
Waarom gaat het ene kind meteen op ontdekking uit, terwijl een ander voorzichtig blijft kijken? Volgens ontwikkelingspsycholoog Rita Kohnstamm heeft dat veel te maken met de veilige basis die kinderen ervaren. In haar boek Kleine ontwikkelingspsychologie I: Het jonge kind beschrijft ze dat kinderen die zich veilig voelen, durven te leren en ontdekken.
Een veilige basis ontstaat als een kind weet dat er iemand is die troost, steun en bescherming biedt. Dit kan een ouder zijn, maar óók een gastouder. Het jonge kind voelt dan: ik kan op jou vertrouwen. Vanuit die zekerheid wordt de wereld om hen heen minder spannend. Voor gastouders betekent dit dat jouw aanwezigheid en voorspelbaarheid heel belangrijk zijn. Kinderen leren door jouw reacties of ze de omgeving kunnen verkennen. Reageer je betrouwbaar en warm, dan groeit hun vertrouwen. Hechting is geen eenmalige gebeurtenis, maar een proces. Dagelijkse rituelen, zoals samen eten of een knuffel bij het naar bed gaan, bouwen aan dat gevoel van veiligheid. Ook kleine signalen spelen mee: hoe kijk je, hoe snel reageer je, hoe troost je.Gastouders hoeven daarbij niet perfect te zijn.
Kohnstamm benadrukt dat het gaat om ‘goed genoeg’ zorg. Dat betekent: meestal beschikbaar en betrouwbaar zijn. Zo leren kinderen dat ze zich mogen hechten, maar ook dat er ruimte is om zelfstandig te worden.
Waarom belangrijk in gastouderopvang?
- Kinderen brengen vaak meerdere dagen per week bij hun gastouder door.
- Door de kleinschalige setting is er veel ruimte voor individuele aandacht.
- Een stabiele band helpt kinderen zich sneller thuis te voelen.
👉 Meer weten? Lees Kleine ontwikkelingspsychologie I: Het jonge kind van Rita Kohnstamm. Leden lezen maar in het kennisbank artikel.